روستای رمچاه

رمچاه از روستاهای قدیمی و تاریخی قشم معرفی شده و قدمت آن حدود ۴۰۰ سال ذکر شده است. بر اساس یکی از روایت‌ها، سکونتگاه اولیه مردم رمچاه تا نیمه اول قرن یازدهم هجری قمری در منطقه‌ای به نام «زیر شهر» یا «زیر کوه» قرار داشته که حدود ۱۰ کیلومتر با رمچاه کنونی فاصله داشته است. بر اساس آثار و خرابه‌های موجود، سکونتگاه اولیه حدود یکصد خانوار داشته و جمعیت آن با فرض میانگین پنج نفر برای هر خانوار، حدود ۵۰۰ نفر برآورد شده است. در روایتی دیگر، نسل‌های قدیمی مردم رمچاه ابتدا در منطقه‌ای نزدیک کوه خربس زندگی می‌کردند و به دلیل نزدیکی زیاد به دریا و آسیب‌پذیری در برابر دزدان دریایی، آن منطقه را ترک کردند. ارتباط زیادی میان اهالی رمچاه و ناحیه رمس در امارات ذکر شده است. نام «رمچاه» نیز در داده‌ها به «رمه» و «چاه» نسبت داده شده است؛ «رمه» در اصطلاح دامداران به ۲۰۰ رأس گوسفند گفته شده و «چاه» نیز به معنای چاه است. بر اساس این روایت، نام روستا به وجود بیش از ۲۰۰ حلقه چاه فعال و رونق کشت‌وکار و وفور آب در محل ارتباط داده شده است. مسجد جامع از قدیمی‌ترین مساجد روستا معرفی شده است. تاریخ موجود در داده‌ها، بنیان‌گذاری و تجدید بنای آن در سال ۱۱۰۰ ه‍.ق توسط محمدعلی ملا مبارک را ذکر می‌کند. این مسجد در دوره‌های بعد نیز مرمت و تجدید بنا شده و در سال‌های ۱۳۴۶ ه‍.ق و ۱۴۰۶ ه‍.ق نیز تجدید بنا و توسعه آن ذکر شده است.

در داده‌های ارائه‌شده، نزدیکی روستا به ساحل دریا و قرارگیری آن در فاصله حدود ۴ کیلومتری از ساحل ذکر شده است. همچنین منطقه اطراف روستا با زمین‌های مزروعی مرتبط با سکونتگاه تاریخی زیر شهر توصیف شده است.

یکی از مراسم سنتی ثبت‌شده، مراسم «کندو» برای کمک به راه افتادن کودک است. در این مراسم، اگر کودکی در حدود ۱۸ ماهگی یا دو سالگی هنوز راه نیفتاده باشد، خانواده او کودکان همسایه را دعوت می‌کنند. کودک را در زنبیلی ساخته‌شده از پوشال درخت خرما قرار داده و کودکان زنبیل را به در خانه دست‌کم شش خانه می‌برند و عبارت مخصوصی را به‌صورت دسته‌جمعی می‌خوانند. در باور اهالی، انجام این مراسم موجب راه افتادن کودک می‌شود. «رفتن قبله دعا» نیز از مراسم قدیمی جزیره قشم معرفی شده که برای طلب باران برگزار می‌شود. در شرایط خشکسالی، مردم با حضور پیشوای مذهبی در خارج از شهر جمع می‌شوند، نماز می‌خوانند و گوسفند قربانی می‌کنند و گوشت آن میان مستمندان توزیع می‌شود. همزمان آب‌انبارها یا برکه‌ها تخلیه و تمیز می‌شوند. در داده‌ها، مردم روستا اهل سنت و پیرو مذهب امام شافعی معرفی شده‌اند. همچنین بخشی از فرهنگ شفاهی روستا شامل چیستان‌ها، ضرب‌المثل‌ها و اصطلاحات محلی ثبت شده است. از جمله چیستان‌هایی درباره شخم‌زدن، ترازو، گردو، قیچی، مشک، رادیو و دیگر موضوعات روزمره.

در روایت مربوط به سکونتگاه اولیه، شغل اصلی مردم صیادی و کشاورزی ذکر شده و دامداری نیز در کنار آن انجام می‌شده است. در وضعیت بندر صیادی رمچاه، فاز اول بندر در سال ۱۴۰۰ افتتاح شده و ظرفیت آن با ۱۰۹ قایق صیادی، ۲۶ هزار تن صید شامل ساردین‌ماهیان و موتوماهیان ذکر شده است. این محصولات در حوزه صادرات و تولید پودر ماهی استفاده می‌شوند. فاز دوم نیز در سال ۱۴۰۲ افتتاح شده است. در داده‌ها، اجرای فاز سوم بهسازی بندر شامل لایروبی، احداث اسکله بتنی لنج‌ها، اسکله بتنی قایق‌ها و آسفالت مسیر دسترسی ذکر شده است.

مسجد جامع رمچاه یکی از قدیمی‌ترین بناهای مذهبی روستا معرفی شده است. این مسجد چندین بار تغییر، مرمت، تجدید بنا و توسعه یافته است. در داده‌های مختلف تعداد مساجد روستا متفاوت ذکر شده است: در یک بخش ۷ مسجد و در بخش دیگری ۱۰ مسجد ذکر شده است. در روایت ۱۰ مسجد، ۶ مسجد در محله قدیم، یک مسجد در محله جدید رمچاه طال‌خرگان، یک مسجد در منطقه بهتویه رمچاه و یک مسجد در موج‌شکن روستا ذکر شده است. اطلاعات متفاوتی درباره تعداد مساجد ارائه شده است. در سکونتگاه تاریخی زیر شهر، آثار یک مسجد قدیمی همچنان قابل مشاهده و تشخیص معرفی شده است. این مسجد دارای یک اتاق با دو ستون داخلی بوده که به همراه چهار دیوار، سقف آن را نگه می‌داشته‌اند. مصالح آن شامل سنگ، گچ، گل، تخته و احتمالاً شکافته‌های درخت خرما، موسوم به «تافال» در گویش محلی، بوده است.

رمچاه از روستاهای قدیمی و تاریخی قشم معرفی شده و قدمت آن حدود ۴۰۰ سال ذکر شده است. بر اساس یکی از روایت‌ها، سکونتگاه اولیه مردم رمچاه تا نیمه اول قرن یازدهم هجری قمری در منطقه‌ای به نام «زیر شهر» یا «زیر کوه» قرار داشته که حدود ۱۰ کیلومتر با رمچاه کنونی فاصله داشته است. بر اساس آثار و خرابه‌های موجود، سکونتگاه اولیه حدود یکصد خانوار داشته و جمعیت آن با فرض میانگین پنج نفر برای هر خانوار، حدود ۵۰۰…